Ég veit að þið aðdáendur góðir bíðið spent eftir þjóðhátíðarfærslunni og mun hún koma innan skamms. Einnig á næstu dögum munuð þið kannski fá að lesa grein eftir einn af okkar helstu aðdáendum og þeir sem hafa áhuga mega endilega hafa samband ef þeir vilja skrifa áhugamannafærslur hérna á Garðsláttumannabloggið...

En þjóðhátíðarfærslan kemur von bráðar... kveð að sinni

Jæja blogg blogg blogg og aftur blogg

Núna er orðið mjög langt síðan maður hefur sett inn eina færslu en það er einungis vegna þess að slátturinn hefur tekið allan minn tíma.

Í gær vaknaði ég klukkan 8 til að byrja að vinna, það gekk þó ekki betur en það að það byrjaði að rigna um leið og ég hafði tekið tækin til. Ég og bróðir minn ákváðum þá að leggja okkur í bílnum í von um að rigningin gengi yfir og viti menn... eftir klukkutíma svefn í bílnum var hætt að rigna og jörðin byrjuð að þorna.

Við renndum okkur þá upp í grafarvog þar sem átti að hefjast handa, með í för voru hvíta þruman, kobbi kallinn, flingtroll 6, hondan, lovísa, ragga raka, siddi sópur, bjarni litli og bjarni stóri og síðan auðvitað ég og jón.

Fyrsti garðurinn sem tók við okkur var blessaður tannlæknagarðurinn að vesturfoldum 23, síðastliðin skipti hefur verið alveg gríðarlegt magn af grasi þar en af einhverjum ástæðum þá var það bara svona rétt 5 cm hátt. Þar sem að grasið var allt saman frekar rakt þá urðu gangstéttirnar mjög skítugar en haldiði ekki að siddi sópur hafi komið sterkur inn og hreinsað gangstéttirniar eins og hann ætti lífið að leysa.

Næst var það síðan laufrimi sem tók við en þar virðist grasið ekkert vaxa, kobbi var þar aðal maðurinn keyrði út um allt í leit að einhverju grasi að slá en það var nú ekki mikið um það.

Síðasti garðurinn sem ég og Jón slógum saman var þorláksgeisli. Þar stjórnaði Jón Ásgeir honum kobba af mikilli leikni á meðan ég hljóp á eftir hondunni og er það enginn smá hraði. Niður brekkur, upp brekkur og allstaðar þar á milli var hondan. Ég tek því ekki annað í mál en að óska hondunni til hamingju með að vera tæki dagsins.

Núna er ég hérna með nýjann lið sem ég ætla að henda inn en það er fífl dagsins og það var án efa Bjarni bensínbrúsi en hann gerði okkur þann grikk að klárast inni í miðjum garði. Það var ekki fyrr en Binni Bensínkort tók upp á því að dæla í bjarna smá kjarki að Bjarni gat aftur farið að gefa bensín.

jæja jú takk fyrir takk takk takk 

Dagurinn í dag hófst í seinni kantinum enda starfsmenn grænna grunda vel þreyttir eftir langann og strembinn þriðjudag. Haukur mætti upp úr hálf 10 og drifum við strákarnir okkur þá á fætur. Bergur (frómasinn) var fjarverandi eftir að hafa verið að hoppa niður af gám í gær og gleymt að maður ætti að lenda á löppunum en það kemur auðvitað fyrir besta fólk. Ekki nóg með að Bergur væri fjarverandi heldur þurfti Jón Ásgeir að yfirgefa sláttuhópinn snemma vegna veikleika í baki eftir að hafa verið að taka Deadlift í gær (Haukur og Viðar, þið vitið hvað það er).

Fyrsti garðurinn sem við réðumst á enginn annar en blessaður kapplaskjólsvegurinn vestur í bæ, hann gekk nokkuð vel fyrir sig og lítið hægt annað en að vera bara ánægður með allar vélar. Kobbi stóð auðvitað alltaf fyrir sínu en hondan okkar hefur undanfarið verið að sækja sig veðrið og hver veit nema hún hljóti titilinn tól dagsins í dag.

Eftir að við höfðum rúllað upp vesturbænum þutum við á bláu þrumunni í hinn enda höfuðborgarsvæðisins (Grafarvog) þar tóku á móti okkur 3 garðar sem þurftu á slætti að halda. Voðalega lítið hægt að segja frá honum nema það að renslið í rananum á kobba var ekki með alveg nógu góðu móti. Við vorum allir orðnir frekar þreyttir á honum þegar Hondan kom æðandi á svæðið og keyrði um á blússandi hraða og kláraði þetta.

Við slógum nú nokkra garða í viðbót sem er varla þess vert að segja frá en án alls vafa þá er það hondan sem var tól dagsins í dag og henni fast á eftir var Bjarni Bensínbrúsi en hann náði að halda öllum tækjunum gangandi í dag og er það ekki síður mikilvægt.

Þið verðið að afsaka myndaleysið á síðunni þegar ég skrifa en það er frómasinn sem er myndatökumaður garðsláttumannanna.com

Ég má síðan ekki gleyma henni Magneu sem kom, sá og sigraði í dag. Við haukur áttum í basli með að ráða við allan þennan blessaða slátt, haldiði að hún Magnea hafi ekki bara mætt á svæðið. Tuskað kobba kallinn... örlítið til og viti menn....hann var farinn að virka eins og nýr.
Takk kærlega fyrir það Magnea

Jæja, þangað til næst þá kveð ég ... heill og bless og heill og sæll og heill

Þá er kominn þriðjudagur og ekkert verið bloggað síðan á laugardaginn. Það er góð ástæða fyrir því. Frábært veður hefur verið og mikið unnið. Lítið kemur upp á á slíkum dögum og því ekki bloggvænt. Ekki viljum við að þetta blogg verði þurrt og óspennandi, er það nokkuð?

Blessaður sé Laufásinn

Eina sem drifið hefur á daga okkar eru heimsóknir fjölda heiðursmanna. Fljótlega kemur upp undirsíða hér þar sem farið verður í gegnum fólk sem kemur í heimsókn. Hafa skal í huga að fólk er ekki töff fyrr en það hefur kíkt á sláttumenn Grænna grunda á starfsvettvang.

Nóg var af grasi í Grafarvoginum en Kobbi lét það ekki stoppa sig

Þreyta hefur sótt að okkur, þó aðallega Gumma, vegna vinnuálags síðustu daga:

Gummi sybbinn á Kobba sem hvílir á Kidda kerru

Vegna þessa álags hafa sumir gestir tekið að sér að aðstoða okkur

Stos (blog.central.is/stos) bondaði við Kobba

Gummi á Kobba og Stubburinn. Þetta er tekið í Kórsölunum í Kópavogi

Fleira fólk er orðið töff en Stos og ber þar að nefna Gamla Jóns, Magneu, Eddu (systur Agnesar hans Hauks) og Írisi Stellu.

Á myndina vantar Frómasinn sjálfan (myndatökumann) og Írisi sem var á hraðferð

Gamli Jóns og Gummi í djúpum og vitsmunalegum samræðum

Dagurinn í dag byrjaði vel. Með í för voru Kobbi, Stubburinn, Hondan, Orri, Bjarni litli, Bjarni stóri, Siddi sópur, Ragga raka og Hvíta þruman vitaskuld.

Hvíta þruman.

 Veðrið lék við okkur eins og daginn áður og stefndi því í góðan dag. Fensalir urðu okkar fyrsta val og gekk það eins og í sögu. Kobbi fékk frómasinn sem knapa en Gummi tók Honduna "for a spin". Garðurinn var auðsleginn og því lítið frá honum að segja. Örlitlum skelki var skotið í bringu frómasins en Kobbi hefur aldrei sýnt honum brekkurnar sem hann er fær um að taka. Orri kláraði málið með stæl en það var auðvitað Gummi sem var við stjórnvölin.

Gummi hitar Orra upp fyrir átök.

Næsti áfangastaður var ekki langt undan en það voru kórsalirnir blessuðu. Ekki tók við það sem við var búist. Grasmagnið var upp úr öllu valdi og glitti í bleytu þar sem grasið var mest. Kobbi stóð þó enn fyrir sínu en Stubburinn þurfti sinn tíma til að vinna sig í gegnum akursmæðina. Garðurinn skilaði af sér rúmu tonni af grasi og var það framar okkar björtustu vonum.

Þá var kominn tími á mat. Leiðin lá á BK kjúkling (bestur í heimi) þar sem snæddur var hálfur "hollt og gott" kjúklingur. Inn í þeim rétti er að finna maís sem er alltaf í miklum metum meðal starfsmanna Grænna grunda.

Eftir BK stefndum við á Miklatún þar sem glæpir áttu sér stað.

Þegar Þruman var tóm tók Háaleitið við. Á sama tíma fór að blása á Reykjavíkurplássinu og kólnaði hratt. Því fylgdi að við slógum öllu hraðar og því var slátturinn ekki upp á marga fiska. Kobbi skildi eftir toppa undir stjórn Frómasins en Gummi lét þó Honduna ekki komast upp með neitt múður. Jón og Haukur mættu á svæðið. Orri fékk frí og tók Jón Flingtroll 6 sér í hönd og afgreiddi það sem eftir stóð.

Eftir þetta skildu leiðir. Gummi og Jón héldu áfram og kemur pistill þeirra innan skamms.

Hondan var valin tól dagsins!!

Þá eru myndirnar loksins komnar. Þá eru umfjallanir um tækin og enn betri lýsingar á því sem fer fram í slættinum væntanlegar. Hér er örlítið af því sem koma skal:

Hluti af Núpalindinni eftir sláttur.

Gummi og Kobbi kútur. Baneitrað teymi.

Meira á leiðinni.

Þessi fimmtudagur fór rólega af stað. Við Gummi kíktum upp í Núpalind á það sem eftir var og ákváðum að morgundöggin væri of mikil til að byrja að slá svo hátt gras. Því skelltum við okkur í Stóragerði og slógum þar einn minni til að koma okkur í gang. Gummi fór hreint á kostum með Honduna og rúllaði upp hverju horninu og smáplássinu sem á vegi hans varð. Sjálfur skellti ég mér á Kobba Kubota sem þurfti tíma til að koma sér í gírinn í bleytunni. Allt gekk eins og í sögu og fannst okkur ekkert í vegi okkar og Núpalindarinnar og lá því leiðin þangað.

Fyrst lá þó leiðin í bakarí því ekki eru það bara vélarnar sem þurfa bensín, þær gera lítið ef mennirnir á þeim eru máttlausir. Í bakaríinu urðu tímamót, því lofa ég. Þar gerðist það sem marga hefur dreymt um og enn fleiri hafa hugsað til. Við smökkuðum frómas. Ótrúlegt en satt fóru hlutir að gerast. Stuttu eftir að á frómasinum var smakkað ákvað ég að hella af disknum mínum í poka ...en gleymdi pokanum. Gummi gerði eitthvað heimskulegt á svipuðum tíma en ég man ekkert hvað það var. Merkilegt, ekki geta allir sagst hafa smakkað frómas. Mæli með að allir velunnendur frómas kíki á Reyni bakara á Dalveginum í Kópavogi (við hliðina á ríkinu) og fá sér frómasköku, dýrindisgóð. En nóg um það ...

Eftir bakaríið fórum við í Núpalindina. Þá áttu sér stað hlutverkaskipti milli okkar Gumma þar sem Gummi tók Kobba og stýrði honum eins og hesti meðan ég ætlaði að láta Honduna vinna fyrir kaupinu sínu. Allt kom fyrir ekki, grasið var of hátt fyrir hana og því þurfti ég að skipta yfir í Lovísu. Þessi skipting var næstum jafngóð og þegar Houllier skipti Litmanen inn á fyrir Baros gegn Aston Villa haustið 2002, gargandi snilld. Lovísa nýtti öll sjö hestöflin og vel rúmlega það. Brekkur Núpalindarinnar hafa aldrei lent í öðru eins og sjaldan litið betur út. Einnig eru fletirnir glæsilegir og tók ég sjálfur nokkrar myndir. Set þær hér inn við tækifæri.

Kobbi ákvað að stríða okkur aðeins og reykja smá. Það var bara gott glens og lífgaði upp á daginn. Hondan réð ekki við háa, blauta grasið enda gefur hún sig ekki út fyrir kraftinn. Hondan sér um hraðann þegar stórir fletir eru annars vegar með léttu grasi. Annar eins hraði finnst ekki annars staðar. Lovísa var stolt okkar og yndi í dag. Slíka yfirvegun og kraft ber að verðlauna.

Á þessum tímapunkti þurfti ég að yfirgefa vinnustað og halda á fótboltaæfingu. Gummi og hinir héldu þó ótrauðir áfram. Magnea dúlla færði þeim öllum ís í vinnuna, dúllulega gert af henni, og þar sem ég var ekki á staðnum fékk Gummi sjálfur tvo ísa. Kobbi ákvað að taka reykingarnar á næsta stig. Margir myndu segja að hann hafi gengið of langt en við Gummi viljum meina að hann sé bara með frómas. Í einhverju frómaskastinu ákvað hann að slíta reimina í viftunni og var því ónothæfur út kvöldið. Kobbi ...alltaf sama grallarinn, klikkar ekki á frómasinum. Fleiru markverðu get ég ekki sagt frá, hugsanlega að Gummi komi með restina af sögunni í stuttum pistli á morgun.

Í allan dag lék veðrið við okkur skörtuðum við Gummi okkar besta hluta af deginum, þ.e. engu. Morgundagur á víst ekki að vera síðri og því er ekki von á öðru en góðum degi á morgun einnig. Í dag var myndataka á helstu tækjum og því styttist óðfluga í umfjöllun og kynningar á helstu tækjum og tólum. Bíðið spennt ....

Þar til næst ..

Í dag héldum við drengirnir niður í Núpalind. Það er ekki frásögufærandi nema fyrir þær sakir að döggin á grasinu var alveg rosaleg, maður hefur sjaldan séð annað eins. Ekki nóg með það byrjaði að rigna um leið og við byrjuðum að slá.
Þar sem að við höfum sett okkur reglu um að byrja ekki á garði án þess að klára hann þá héldum við áfram að slá þrátt fyrir bleytu og leiðindi.

Hvernig tækin voru að standa sig:
Kubotinn = mjög fínn eftir að við skiptum um legur í viftureiminni en var ekki alveg að ráða við háa og blauta grasið með safnaranum á þannig að við hentum bara poka aftaní og létum safnarann bíða.

Stóri Partner (Kristín) = hefði mátt standa sig betur á háa grasinu, var ekki alveg að massa þetta fyrir framann innganginn en stóð sig síðan ágætlega í brekkunum bakvið þrátt fyrir mikið magn af blautu grasi. Aukahestöflin skiluðu sér og fá vandamál komu upp.

Stóri Partner (Lovísa) = Lítið notuð vegna þess að vandamál hefur verið með safnpokann frá upphafi. Pokinn situr laust á og því losnar hann auðveldlega. Því náðist aldrei að fylla pokann án þess að hann dytti af vegna þyngsla. Vorum orðnir hestpirraðir á honum þannig að við beiluðum bara á Kristínu.

Litli Partner (stubbur) = Stubburinn stendur alltaf fyrir sínu, slær vel og klikkar aldrei.

Hondan = Frábær innkoma eftir langt frí. Kom, sá og sigraði með miklum hraða, blés vel í safnkassann og fyllti vel. Skilaði sínu og gott betur en það. Án efa sigurvegari dagsins.

Komatsu og Husquarna orfin = standa alltaf fyrir sínu

Við munum í náinni framtíð setja inn lýsingar og myndir af helstu tækjum og starfsmönnum ásamt lýsingum hvers og eins. Endilega fylgist vel með og fáið enn betri innsýn inn í líf sláttumannsins.

Kv. Gvendur og Frómas